Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

July 25 2017

22:13
2690 701b 500
Reposted fromoopsiak oopsiak viaoutoflove outoflove
22:13
Jak się rozstawaliśmy natychmiast brakowało tchu. Rozumiesz, jak jego nie było przy mnie (...) był gdzieś daleko, to mnie wszystko bolało. Dusiłam się i wszystko mnie bolało. Po tym duszeniu, kiedyś na początku (...) poznałam, że go kocham.
— Jerzy Pilch "Miasto utrapienia"
Reposted fromperseweracje perseweracje viaoutoflove outoflove
22:12
Chcę tej sierpniowej beztroski i Ciebie przy boku
— dajcie szybciej wakacje
22:12
Jestem chora na ''wszyscy są ode mnie lepsi''...
— przewlekle chora
21:32
I nagle przychodzi taki dzień, kiedy zdajesz sobie sprawę, że już Go nie kochasz. Nie kochasz Go, ale jednak jest dla Ciebie wszystkim.
— całkiem bez sensu.
Reposted fromendAngel endAngel viapoczekalniadusz poczekalniadusz

July 23 2017

23:11
Powolnie umiera ten, kto nie podróżuje, ten, kto nie czyta, ten, kto nie słucha muzyki, ten, kto nie obserwuje.
Powoli umiera ten, kto niszczy swą miłość własną, ten kto znikąd nie chce przyjąć pomocy.
Powoli umiera ten, kto staje się niewolnikiem przyzwyczajenia, ten, kto odtwarza codziennie te same ścieżki, ten, kto nigdy nie zmienia punktów odniesienia, ten, kto nigdy nie zmienia koloru swojego ubioru, ten, kto nigdy nie porozmawia z nieznajomym.
Powoli umiera ten, kto unika pasji i wiru emocji, które przywracają oczom blask i serca naprawiają.
Powoli umiera ten, kto nie opuszcza swojego przylądka, gdy jest nieszczęśliwy w miłości lub pracy, ten, kto nie podejmuje ryzyka spełniania swoich marzeń, ten, kto choć raz w zyciu nie odłożył na bok racjonalności.
Więc od dzisiaj zacznij żyć! Nie pozwól sobie na powolne umieranie!
— Pablo Neruda
Reposted fromDailyAlice DailyAlice viaduzedziecko duzedziecko
23:04

Wytrzymać tydzień
wytrzymać rok
wytrzymać trzydzieści a potem siedemdziesiąt lat

Ale były lata których nikt nie liczył
królewskie
kiedy bawiliśmy się pod starymi dębami
i wieczność była przy nas

— Julia Hartwig
23:03
Wszystkim wydaje się, że długie związki rozpadają się spektakularnie. Musi wydarzyć się coś złego. Zdrada, kłamstwo, coś nieoczekiwanego. Tymczasem ludzie rozstają się zwyczajnie. Najpierw przestają trzymać się za ręce. Później giną spontaniczne pocałunki. Na końcu przestają ze sobą rozmawiać. I wtedy jest koniec, nie ma już czego zbierać. Tak zwyczajnie, po prostu.
— doubleespresso
Reposted fromdoubleespresso doubleespresso viamesoute mesoute
23:03
Wiadomo, że najtrudniejsze rozstania to te, gdzie jest miłość. A jeszcze trudniej, kiedy zdajesz sobie sprawę, że kogoś kochasz, ale nie potrafisz z nim żyć.
— Maja Sablewska
Reposted fromnacpanaa nacpanaa viasweetnothingg sweetnothingg
23:02
Nim napiszesz do Niego, zastanów się czy tęsknisz za Nim, czy za byciem dla kogoś ważną.
Reposted frommefir mefir viasweetnothingg sweetnothingg

June 30 2017

23:58
8721 0f3e 500
Reposted fromwstydem wstydem viaoutoflove outoflove
23:54
To przypadek tworzy najpiękniejsze historie o miłości. Uczucie rodzi się w miejscach po których się tego nie spodziewamy, w czasie w którym o tym nie marzymy, w ludziach którzy jeszcze do niedawna się nawet nie znali. Wciąż zachwycam się tą chemią przypadku, nazywaną przez niektórych przeznaczeniem.
23:52
0871 0432 500
Reposted fromnozu nozu viaAinsworthCass AinsworthCass
23:51
życzę Wam zdrowia, a resztę kombinujcie
— Stanisław Tym
Reposted fromchmurnosc chmurnosc viatygrysek tygrysek
23:50
Wiadomo, że najtrudniejsze rozstania to te, gdzie jest miłość. A jeszcze trudniej, kiedy zdajesz sobie sprawę, że kogoś kochasz, ale nie potrafisz z nim żyć.
— Maja Sablewska
Reposted fromnacpanaa nacpanaa viainyou inyou
23:50
Przytulanie to złoty środek na wszystkie sytuacje. Jeśli o czymś zapomni - przytul ją, jeśli powie dowcip, który wszyscy znają – przytul ją, jeśli sprawi Ci jakąś przykrość – przytul ją. Jeśli Ty sprawisz jej jakąś przykrość – przytul ją. Jeśli będzie smutna – przytul ją.
— Michał Piekara
Reposted frompesy pesy viaAinsworthCass AinsworthCass
23:50
Zupa zawsze była dla mnie czymś więcej niż stroną z fajnymi obrazkami. Była pamiętnikiem. Przyjacielem, którego nie miałam. Psychologiem. Pomocą. Terapią. Między zwykłymi wzmiankami z mojego życia było tu wiele uczuć, które można było odczytać między wierszami.  Przemyślenia o życiu, moje własne twory artystyczne, które na tamtą chwilę wydawały mi się genialne, historia nieszczęśliwej miłości, która mnie zniszczyła, problemy życia codziennego, opowieści o tym, jak wykorzystał mnie mój były przełożony, fałszywi przyjaciele, którzy mnie zranili, przygodny seks, którego zawsze żałowałam na drugi dzień, moje zmagania z depresją. A także te piękne i zabawne momenty, które mi się przytrafiły, jak np. odkamienianie czajnika o północy w szalonym tańcu do "Locked out of heaven" z butelką wina w ręku, zdjęcia z podróży, które przyspieszały tętno i sprawiały, że czułam, że żyję, historie pięknych przyjaźni, które nawiązały się zupełnym przypadkiem.  I Wasze reposty i reacty, dzięki którym miałam poczucie, że nie jestem w sama w tym, co myślę i odczuwam. Nie chciałabym nigdy o tym zapomnieć, bo to uczyniło mnie tym kim jestem. Nie chciałabym nigdy przestać czuć. 
— wróci to wróci, nie wróci - też dobrze.
Reposted fromdepresja depresja viaAinsworthCass AinsworthCass
23:48
Nieważne, że czasami będziesz miała ochotę wszystko rzucić i poddać się. Nieważne, że wielokrotnie stwierdzisz, iż to nie ma sensu. Nieważne, że poczujesz nagle, iż wszyscy wokół spiskują za Twoimi plecami, odbierając Ci szczęście. Nieważne, że momentami będziesz zmęczona. Nieważne nawet, że będziesz sama, że będzie szaro, zimno i jakoś nie tak… Jesteś warta wszystkiego. Wygrasz.
— N. Belcik
Reposted fromswojszlak swojszlak viaoversensitive oversensitive

June 24 2017

22:56

Czemu odcięcie od świata jest gorsze niż ból fizyczny?


O tym świetny Robert Rutkowski. Polecam.
"Samotność jest jak tortura. Bliskość z innymi ludźmi jest nam niezbędna do życia Potrzeba kontaktu z drugim człowiekiem jest atawistyczna. Nie da się jej wykastrować, tym bardziej że wpływa na obniżenie poziomu stresu, wydziela się oksytocyna, człowiek zdrowieje. Dlatego tak ważnym elementem terapii są grupy wsparcia."
Reposted fromMaryiczary Maryiczary viasweetnothingg sweetnothingg
22:55
Jeszcze troszkę, tylko troszeczkę. Wiem, że to męczące, wiem, że myślisz, że nie dasz rady, ale dasz. Jesteś przecież silna.
I wiem, że tak wiele rzeczy na raz stoi na przeszkodzie, ale pomyśl, jaka będziesz szczęśliwa, jak już wszystko się uda.
Jeszcze tylko odrobinkę, kilka dni. Zacznie się nowy etap, ciekawszy, chociaż wymagający. Będziesz musiała postarać się trochę bardziej, ale pomyśl, ile z tego będzie satysfakcji.
Zmieniasz się, wiesz? Na co dzień tego nie dostrzegasz, ale teraz jest ten moment, w którym powinnaś się zastanowić. Tak dobrze sobie radzisz, coraz częściej patrzysz w lustro i się uśmiechasz, i podoba Ci się ta osoba, którą się stajesz. Cieszy Cię to, to widać w sposobie, w jaki się poruszasz, jak dobrze czujesz się ze swoim ciałem, jak zaczęłaś chodzić z uniesioną głową, zamiast ze strachu wbijać wzrok w chodnik.  Powoli te wszystkie siniaki z przeszłości znikają, rany się goją, a Ty jesteś silniejsza, tam w środku. Pewniejsza siebie. Uśmiechnięta, mimo tego bólu, który ostatnio towarzyszy Ci częściej, niż chcesz się komukolwiek przyznać. Ale wiesz o tym, że ból fizyczny to nic, można się do niego przyzwyczaić.
Wiem, że moja opinia się dla Ciebie nie liczy, ale jestem z Ciebie dumna.
— Z pamiętnika Cztery Wieki Później. List do samej siebie.
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl